Knowing-that, knowing-how, and knowing-by-acquaintance are different epistemic achievements; a theory built for one should not silently govern the others.
1The problem it solves
Analytic epistemology concentrates on propositional knowledge—knowing that P—but much real expertise is practical or acquaintance-based. The distinction explains why excellent performers cannot always articulate rules, and why reading every procedure does not produce institutional competence. It also limits how far JTB-style analyses can be generalized.
2The idea
Propositional knowledge (knowing that something is so), ability knowledge (knowing how to do something), and knowledge by acquaintance (knowing a person or a place). Epistemology studies mostly the first, which is a real limitation of the field.
3Origin & context
Gilbert Ryle famously emphasized the distinction between knowing-how and knowing-that in The Concept of Mind (1949), opposing an overly intellectualist picture of skilled action. Knowledge by acquaintance has a separate history in Russell and earlier philosophy.
4Canonical example
Knowing that a bicycle stays upright by countersteering, versus knowing how to ride one. Neither gives you the other.
5Objections & replies
Objection. Knowing-how can often be represented as propositional rules, so the distinction may collapse.
Reply. Even complete verbal rules need not confer the embodied ability to execute them under real conditions. Intellectualists try to reduce the difference, but performance, tacit discrimination, and timing remain pressure points.
Objection. Acquaintance is too vague to count as knowledge in the same sense.
Reply. That is partly the point: the category marks direct familiarity rather than proposition possession. It warns against forcing every epistemic relation into one grammar.
6Don't confuse it with
Knowing-how vs. merely being able
Accidental or brute ability need not be knowledgeable skill; knowing-how normally implies some competence that is attributable to the agent.
Acquaintance vs. testimony about something
You can know many propositions about a city without knowing the city in the acquaintance sense.
7Common mistakes
- Assuming a written manual captures all of an expert’s knowledge.
- Evaluating a practical skill only by the person’s ability to verbalize reasons.
8In your work
Institutional expertise is largely ability knowledge, which is exactly why it survives so poorly in written procedure and disappears when people leave.
9Check yourself
A senior analyst can diagnose a bad specification almost instantly but struggles to state a rule that junior staff can apply. Which kind of knowledge is most salient?
Show answer
Knowing-how or tacit practical knowledge. The inability to fully propositionalize the skill does not show the expertise is unreal; it shows why institutional knowledge can be hard to transfer.
دانستنِ اینکه، دانستنِ چگونه، و شناختِ از راهِ آشنایی دستاوردهای معرفتیِ متفاوتاند؛ نظریهای که برای یکی ساخته شده نباید بیصدا بر بقیه حاکم شود.
1مسئلهای که حل میکند
معرفتشناسیِ تحلیلی بیشتر بر معرفتِ گزارهای—دانستنِ اینکه P—تمرکز دارد، اما بخشِ بزرگی از تخصصِ واقعی عملی یا آشناییمحور است. این تمایز توضیح میدهد چرا اجراکنندهٔ عالی همیشه نمیتواند قاعده را بیان کند و چرا خواندنِ همهٔ رویهها مهارتِ سازمانی تولید نمیکند.
2ایدهٔ اصلی
معرفت گزارهای (دانستنِ اینکه چیزی چنین است)، معرفت مهارتی (دانستنِ چگونگیِ انجام کاری) و معرفت از راه آشنایی (شناختِ شخص یا مکان). معرفتشناسی بیشتر به اولی میپردازد، و این محدودیتِ واقعیِ این رشته است.
3خاستگاه و زمینه
گیلبرت رایل در مفهومِ ذهن (۱۹۴۹) تمایزِ دانستنِ چگونه و دانستنِ اینکه را برجسته کرد و با تصویرِ بیشازحد عقلگرایانه از مهارت مخالفت کرد. معرفت از راهِ آشنایی تاریخِ جداگانهای در راسل و پیش از او دارد.
4مثالِ کلاسیک
دانستنِ اینکه دوچرخه با فرمانِ معکوس تعادل مییابد، در برابر دانستنِ چگونه دوچرخهسواری کردن. هیچکدام دیگری را به شما نمیدهد.
5اعتراضها و پاسخها
اعتراض. دانستنِ چگونه را اغلب میتوان به مجموعهای از قواعدِ گزارهای تبدیل کرد؛ شاید تفاوت از بین برود.
پاسخ. حتی مجموعهٔ کاملِ قواعدِ زبانی الزاماً توانِ اجرای آنها را در شرایطِ واقعی نمیدهد. نظریههای عقلگرا تقلیل را میکوشند، اما اجرا، تشخیصِ ضمنی و زمانبندی همچنان مقاومت میکنند.
اعتراض. آشنایی بیش از حد مبهم است که همان نوع معرفت باشد.
پاسخ. بخشی از هدفِ دسته همین است: رابطهٔ آشناییِ مستقیم را از داشتنِ گزاره جدا کند و نشان دهد همهٔ روابطِ معرفتی یک دستور زبان ندارند.
6با اینها اشتباه نگیرید
دانستنِ چگونه و صرفِ توانستن
تواناییِ تصادفی یا خام لزوماً مهارتِ معرفتی نیست؛ دانستنِ چگونه معمولاً نوعی شایستگیِ قابلنسبت به عامل میخواهد.
آشنایی و شنیدنِ اطلاعات دربارهٔ چیزی
میتوانید صدها گزاره دربارهٔ شهری بدانید بیآنکه آن شهر را در معنای آشنایی بشناسید.
7خطاهای رایج
- فرضِ اینکه دستورالعملِ مکتوب تمامِ معرفتِ متخصص را در خود دارد.
- سنجشِ مهارتِ عملی فقط با تواناییِ فرد در بیانِ دلایل.
8در کارِ شما
تخصصِ سازمانی عمدتاً معرفت مهارتی است، و دقیقاً به همین دلیل در رویههای مکتوب بد باقی میماند و با رفتنِ افراد از بین میرود.
9خودآزمایی
تحلیلگرِ ارشد تقریباً فوری مشخصهبندیِ بد را تشخیص میدهد اما نمیتواند قاعدهای کامل برای نیروهای تازه بیان کند. کدام نوعِ معرفت برجسته است؟
نمایش پاسخ
دانستنِ چگونه یا معرفتِ عملیِ ضمنی. ناتوانی در تبدیلِ کامل به گزاره، غیرواقعیبودنِ تخصص را نشان نمیدهد؛ دشواریِ انتقالِ معرفتِ سازمانی را نشان میدهد.